Gratis ijs en gratis douche
Deze zomervakantie sta ik voor het eerst met m’n ventje in een tentje op de camping, terwijl zich 20 km verderop hackersfestival OHM2013 voltrok. “Pappa, wat zijn hackers?”, vroeg mijn zoon van 4.
Ik vertelde hem dat ik iets ouder was hij nu, toen ik op diezelfde camping stond. Aan de overkant was een kampeersupermarkt met een softijsautomaat. Naast de ijsautomaat stond een wisselautomaat, waar je een gulden in moest gooien en dan kwamen er vier kwartjes uit.
We hadden ontdekt dat als je hard tegen de wisselautomaat sloeg, er spontaan vier kwartjes uit vielen; precies genoeg voor twee heerlijke softijsjes!
Zo’n vondst heet een hack en mensen die dat soort vondsten zoeken heten hackers. Sommige apparaten vertonen de hack altijd en andere apparaten hebben een beetje hulp nodig van een hacker 😉
Het gaat niet onmiddellijk om financieel gewin, hoewel veel van de hackbare systemen vaak ontworpen zijn om financiële belangen veilig te stellen.
Mijn zoon glimlachte. Hij begreep het.
Voor de douches op onze camping heb je een SaniKey nodig – een sleutel waar je geld op kunt zetten, zodat je voor EUR 0,60 vier en een halve minuut warm kunt douchen. Zonder sleutel doet de warme kraan van de douche het niet.
Het klonk als een uitdaging. Bij alle douches waarvan ik zonder SaniKey de warme kraan opendraaide, deed de kraan het niet, op één douche na en daar kunnen we dagelijks gratis douchen.
Vandaag ga ik met mijn zoon kijken of de wisselautomaat er nog steeds staat. Misschien zitten er zelfs wel twee gratis ijsjes voor ons in.
Fijne vakantie!
Ingress – Kom mee naar buiten, allemaal!
Toen ik in februari begon aan Ingress, de location based augmented reality game van Google, wist ik niet precies waar ik in stapte.
Ons bedrijf doet veel met Google en het leek mij leuk om de Google-diensten, die ik allemaal min of meer wel kende, eens vanuit een ander perspectief te zien. Vanuit speloogpunt.
Ingress verkeert momenteel in gesloten bètafase. Bètafase betekent dat er nog veel wordt gesleuteld aan het spel en dat er regelmatig dingen veranderen. Gesloten betekent dat je enkel kunt deelnemen als je een uitnodiging (invite) krijgt van iemand die het al speelt. Je zou Ingress “Landjeprik 2.0” kunnen noemen. Het combineert low tech met high tech. Je kunt het enkel spelen met Android (telefoons of tablets) en je moet ervoor op pad. De deur uit, dus. Leuk als je voor je werk vaak langs de weg zit.
Doel van het spel is om portals te veroveren (en linken – te verbinden), die je enkel door je Android-apparaat kunt zien. Een portal kan een monument, kunstobject of andere publiek toegankelijke landmark zijn. Er is heel veel geschreven over Ingress (vooral in het Engels), dus noem ik enkel de minder opvallende zaken:
- Beweging. Zoals het een goede kantoortijger betaamt, kan ik best wat meer beweging gebruiken. Bewustwording is het halve werk. Ik heb daarom dagelijks een stappenteller in mijn broekzak zitten, die bijhoudt hoeveel stappen ik loop en hoeveel trappen ik beklim. Het standaarddoel is 10.000 stappen per dag en tijdens een normale werkdag kom ik daar in de verste verte niet aan (gemiddeld 3.000-4.000 stappen voor een gewone kantoordag). Als ik een avondje op pad ga voor Ingress, dan kom ik met gemiddeld 15.000 stappen thuis. Tijdens de eerste dag van de CeBIT ben ik na de beurs nog even Hannover in gegaan om portals te hacken in de stad. Die dag had ik 23.000 stappen!
- Contact. Afgelopen zondag heb ik na een rondje Ingress voor het eerst buiten werktijd een kop koffie gedronken met een technische collega. Ik werk al bijna acht jaar met hem en het was hartstikke leuk om samen op pad te zijn! Volgens mij vond hij het ook leuk. Ik merk dat er meer spelers zijn, van wie ik vermoed dat ze normaal niet zo vaak buiten komen. Vorige week maandag hebben we de eerste Cross Faction bijeenkomst gehad, waarbij spelers van beide teams konden kennismaken met elkaar. Het was bijzonder gezellig en inmiddels wordt de volgende bijeenkomst alweer gepland. Google heeft enthousiast alle medewerking toegezegd en alle aanwezigen kregen extra invites om weg te geven. We kunnen zelfs middels een Google+ Hangout Video Chat vragen stellen aan het ontwikkelteam van Niantic – de makers van Ingress!
- Samenwerking. Hoewel je Ingress prima alleen kunt spelen, kom je vast te zitten als je geen samenwerking met andere teamgenoten aangaat. Leuk dat Google door gebruik van bepaalde spelelementen de spelers dwingt tot samenwerking. Samen kom je verder.
- Hulpmiddelen. Augmented reality is high tech. Alles wat zich in het spel afspeelt, wordt prachtig grafisch weergegeven door je Android-apparaat. Toch zijn bepaalde spelelementen bewust low tech gehouden. Zo moet je fysiek bij elkaar in de buurt zijn om spel-items uit te wisselen. Je kunt geen dingen naar elkaar mailen, maar je moet ze neerleggen (droppen) zodat een teamgenoot ze kan oppakken. Er zijn veel aanvullende (en omstreden) hulpmiddelen om het spel effectiever te kunnen spelen. Zo bestaan er browserplugins, waarmee je de standaardfunctionaliteit van de Intel Map kunt uitbreiden. Ook zijn er apps waarmee je je informatie makkelijker kunt verzamelen. Het is leuk om te zien wat de voornamelijk technisch georiënteerde spelers zelf fabriceren. Ik heb nog nooit zoveel techneuten bij elkaar ontmoet! Ook kent Ingress een levendige Google+ Community. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Twitter, vond ik het altijd een beetje lastig om mijn weg te vinden in Google+, maar door Ingress heb ik het beter leren kennen en gebruik ik Google+ inmiddels dagelijks. Ook de Party Chat mag natuurlijk niet ontbreken. Hiermee kun je Google Talk in groepsverband gebruiken om overleg te voeren met je teamgenoten en zelfs met je tegenstanders.
- Powerrr! Als je continu de GPS van je Android-apparaat gebruikt, dan is op de meeste telefoons je batterij binnen een uur leeg. Daarom gebruiken alle spelers een Power Bank, of externe batterij. Sommige batterijen laden op in het stopcontact en andere gebruiken zonne-energie. Ik parkeer mijn auto tegenwoordig op de zon, zodat de Kalhuohfummi achter mijn voorruit kan laden, terwijl ik werk.
Grappig. Als ik terugkijk op de afgelopen CeBIT, dan heb ik alle spelelementen van Ingress vertegenwoordigd gezien op de beurs. Van alle Android-apparaten tot de eindeloze Chinese Power Banks, mobiele telefoonhouders voor op je fiets, tablethouders voor in de auto en videocamera’s in zonnebrillen. Het wachten is nu nog op Google Glass, de (inmiddels ook omstreden) bril van Google die Ingress een impuls zal geven! Of wordt het andersom?
CeBIT 2013 – Dag 2
Ik zie dit jaar drie belangrijke trends op de CeBIT: Android, Android en Android.
Android
De eenkindpolitiek in China geldt niet voor Androidapparaten. Op de hoek van elke stand staat wel een Chinees met een rijk scala aan apparaten, variërend van Android versie 2 tot Android versie 4. Tablets, telefoons, computers en alles wat er tussenin zit. De prijzen schommelen van EUR 20 tot EUR 700 en daarmee lijkt mijn voorspelling van een paar jaar geleden “De Android tablets van ongeveer EUR 100 gaan de markt overspoelen” eindelijk waarheid te zijn geworden. Ook leuk: Een computer ter grootte van een USB stick, die je middels HDMI aan je TV hangt. WiFi zit ingebouwd en voeding krijgt-ie van een micro-USB-kabeltje. Het ding kost minder dan EUR 50 en dat is inclusief RF-gestuurde afstandsbediening.
Oost/West
Het aanbod komt niet enkel uit China, want ook westerse bedrijven staan met kant-en-klare Android-oplossingen op iedere hoek van de CeBIT. Zo vond ik Parrot met een docksysteem voor je mobiele telefoon voor in de auto. Dit is een soort hardeschijfbay, waar je je iPhone (er zijn ook cradles voor andere toestellen) in klikt, waarna muziek en contactgegevens via Bluetooth worden doorgeseind naar het touchscreen, waar Android op draait. Android versie 2.3.6, zo toont het Instellingenmenu mij. Ik vraag of ze plannen hebben voor de nieuwste versie van Android. “Misschien wel”, antwoordt de jongen op de stand. “Misschien niet”, vul ik aan met een knipoog. Oppassen met de versie van Android, dus. Als je een apparaat koopt met een oeroude versie van Android, dan loop je wellicht tegen problemen aan met naoorlogse apparaten. Aan de prijs van het apparaat merk je nauwelijks of er een oude of nieuwe versie van Android op het apparaat draait. De vuistregel is: hoe verder weg van China, des te duurder het apparaat. Ondertussen laadt je iPhone in de auto op en kun je bellen en muziek beluisteren via je iPhone, maar Android neemt de bediening over. Android neemt ons leven over.
En drie keer raden waar Parrot zijn spullen laat maken. China neemt de wereld over!
Het zal mij benieuwen of al die mooie Androidapparaten hun weg naar Nederland vinden voor de Kerst 2013. En vergeet dan die sneue net-niet-tablet van EUR 99 bij de Aldi waarmee je nog niet dood gevonden wilt worden. Misschien ligt er dit jaar wel een nieuwe Androidknaller voor EUR 99, maar dan een goeie. Ik ben toch niet gek?!?
Change is coming
Toch nog wel wat andere dingen gezien. Gisteren, vlak voordat ik de beurs verliet voor een prachtige Ingress-stadswandeling en echte Duitse sushi, ontdekte ik bij stom toeval de stand van Changers.com
Ik voelde een beetje weerstand om me het zoveelste verhaal over verandering aan te laten meten, maar ik beet op m’n lip. Na een minuut begreep ik het. Changers.com heeft een apparaatje dat je als Power Bank kunt gebruiken – een soort superbatterij waarmee je onderweg je batterijhongerige apparaten kunt opladen. Ik heb al zo’n ding, maar Changers.com is anders. Net als mijn PowerMonkey Extreme kun je het apparaat van Changers.com ook opladen met zonnelicht, alleen het grote verschil zit ‘m hierin:
Voor de zonne-energie die je verzamelt met het apparaat van Changers.com krijg je credits. Die credits worden geregistreerd, zodat je met je vrienden, collega’s of relaties kunt wedijveren. Bovendien kun je de credits inwisselen voor echte dingen, bijvoorbeeld een fruitmand. Changers.com zoekt hiervoor milieuvriendelijke bedrijven met ecologisch verantwoorde duurzame producten (mooie kansen!). Hun idee is om door middel van gamification de wereld te verbeteren. Op hun website prijkt de slogan:
Become a warrior of the light
Voor EUR 149 (inclusief BTW) koop je de lader en het zonnepaneel. Natuurlijk kun je hem ook in het stopcontact opladen, alleen gaat dan het lampje rood branden (groen voor goede energie en rood voor “foute” energie). De energie die je uit het stopcontact haalt telt natuurlijk niet voor je credits. Leuk initiatief en onderscheidt zich duidelijk van een enkel technische oplossing (zoals de PowerMoney Extreme). Changers.com gaat over een idee voegt daarmee iets toe. Ik besluit zon ding te kopen (pun intended) en ik ben heel benieuwd!
Voor bedrijven en grote aantallen gelden interessante kortingen. Je kunt er bijvoorbeeld aan denken om je relaties zo’n ding kado te doen en/of je medewerkers. Op die manier help je ze bewust te worden van de noodzaak van duurzame energie. Leuk! Ga jij het ook doen?
Volg @ChangersCom op Twitter