Mijn collega Enrico maakte mij vandaag attent op Krowser, een browser die internetten veilig(er) moet maken voor kinderen. Ik heb hem zelf nog niet getest, maar voordat mijn aanstaande zoon aan het internetten gaat, wil ik wel graag dat-ie dat veilig kan.
Hij kost geld (ik meen iets van EUR 10), maar je kunt hem gratis proberen.
Krowser – De veilige Kinderbrowser – Veilig internetten voor kinderen
Office Productivity Application Outputs
De presentatie begint met vaststellen van de juiste definities van Open Source en Open Standaarden. Open Standaarden zorgen voor interoperabiliteit, concurrentie en keuzevrijheid. Een standaard wil niet zeggen, dat alles geregeld is. Sommige standaarden laten ruimte voor interpretatie en het doel van een standaard is dat alles werkt. Niet meer, maar zeker ook niet minder! Geordie legt uit dat het beter is om één standaard te kiezen dan verschillende. Als voorbeeld haalt hij het stopcontact aan. Als je een apparaat gaat kopen in de winkel en je moet je eerst afvragen of je het thuis wel kunt inpluggen in het stopcontact, of als je huis drie verschillende stopcontacten nodig heeft omdat er drie standaarden voor elektriciteit bestaan, dan zou het leven er niet best uitzien. Het is grappig, want terwijl hij dit vertelt, denk ik dat dit natuurlijk wereldwijd wèl een probleem is, maar dat onderschrijft zijn verhaal. Hij legt uit dat er zes stappen zijn voor overheden om naar open standaarden over te stappen. Stap 0. Er is totaal geen interesse. Stap 1. Erkenning van de waarde van open standaarden. Stap 2. Het kiezen van een open standaard. Stap 3. Het aankondigen van het gebruik van de open standaard. Stap 4. Tijdsplan en overgangsplan (indien van toepassing). Stap 5. Gebruik gesloten en open standaard (indien van toepassing) en uiteindelijk Stap 6. Gebruik enkel nog de open standaard. ODF (Open Document Standard) is door de SFLC (Software Freedom Law Center) bestempeld als veilig-te-gebruiken open standaard. Veilig in de zin dat er geen mitsen, maren en restricties aan de standaard kleven. Al 28 landen hebben aangegeven het gebruik van ODF aan te moedigen of zelfs al te gebruiken. Ons buurland België zit momenteel in fase 5 en heeft zich ten doel gesteld in september 2008 alle documentuitwisseling in ODF te zullen doen. Als keuzecriteria voor toekomstige open standaarden hebben de Belgen drie voorwaarden gesteld: 1. Het moet een ISO-gecertificeerde standaard zijn, 2. De standaard moet verschillende platforms (Windows, Linux, Mac) ondersteunen en 3. De standaard moet uitwisselbaar zijn met eerdergekozen standaarden. In Zuid-Africa zit men ook in fase 5, mede dankzij de hulp van de Belgen. Daar heeft men ODF tot de nationale standaard uitgeroepen en daarmee is alle twijfel verdwenen. Ook Brazilië zit in fase 5. De heren geven aan dat alle landen van de NAVO hebben aangegeven ODF te willen implementeren, maar… “Help ons! We zitten vast!”. Tom en Geordie adviseren alle overheden van harte om hun eigen open standaarden te kiezen op basis van de voordelen die de standaarden bieden en om hierbij zo open en eerlijk mogelijk te kijken naar de mogelijkheden. “Iedere keuze brengt kosten met zich mee en zo brengt ook het niet maken van een keuze kosten met zich mee”. “Microsoft heeft overduidelijk aangegeven op termijn geen ondersteuning meer te bieden voor oude Office-bestanden, dus uiteindelijk moet iedereen iets doen en dat kost geld en moeite, maar minder dan het niets doen”, is de boodschap.
ODF And The Adoption-Led Market
Simon vertelt ons op sprankelende wijze dat we ons begeven in de derde fase van de Open Source ontwikkeling. Hij citeert Ghandi en zegt: “First they laugh at you, then they fight you and in the end you win”. De maatschappij werkte vroeger meer centraal en alle actie vond plaats midden in het “wiel, waarna je via de spaken van het wiel je ding kon krijgen”. Tegenwoordig werkt het anders. We zijn een mesh-society geworden en door het internet haalt iedereen wat hij wil hebben op de dichtstbijzijnde plek waar hij het kan krijgen, wat niet langer meer het centrale midden van het “wiel” is. We werken P2P (peer-to-peer) en alles verandert. Wat niet meeverandert, zal uiteindelijk afbrokkelen en vergaat, voorspelt Simon. Hij vertelt over het project MySociety in de UK, waar hij van zijn parlementsleden middels RSS het laatste nieuws kan volgen van de site theyworkforyou.com en via writetothem.com kan hij direct zijn parlementsleden schrijven. Verder legt Simon uit dat Free niet Gratis betekent, maar Vrijheid. Open Source Software kost evengoed geld bij implementatie, alleen hoef je pas te betalen als je iets nodig hebt en niet wanneer iemand anders vertelt dat je móet betalen. Er zijn een hoop partijen die dóen alsof ze de Open Source Community een warm hart toedragen, terwijl ze enkel Closed Source gebruiken en verkopen; dat werkt natuurlijk niet! Als grote voorbeelden van Open Source software noemt Simon Apache en Ubuntu, hoewel deze projecten onderling totaal van elkaar verschillen. Er is dus veel mogelijk binnen hetzelfde concept van Open Source Software. Hij legt uit dat Open Source zonder Open Standaarden geen zin heeft en andersom. Ze kunnen niet zonder elkaar. Bij Open Source Software en Open Standaarden draait het om het samenbrengen van belangen van individuen en organisaties. Op de vraag uit het publiek of Open Source Software veiliger of inveiliger is dan Closed Source Software antwoordt Simon dat iedereen zijn eigen belang vertegenwoordigt en tegelijkertijd het collectieve belang, zodat de markt zelf zorgt dat alle Open Source Software veilig is. Niemand heeft immers baat bij slecht geschreven software en fouten kunnen snel worden opgespoord. We moeten dus meer samenwerken om de droom van Open Source Software te kunnen verwezelijken!
Meer informatie vind je op de blog van Simon Phipps: webmink.net
The Future of Moodle And How Not To Stop It
In de titel van zijn presentatie knipoogt Hans naar het boek “The Future of the Internet and how to stop it”. Hans is een evangelist van Moodle en zijn boodschap is duidelijk positiever. Moodle is een systeem dat erg populair is in het onderwijs. Je kunt er als leraar lesprogramma’s mee maken, die weer door andere leraren kunnen worden gebruikt om les te geven. Verder doet Hans uit de doeken hoe je met het systeem de activiteit van zowel leraar als leerling kunt volgen. Hans is lui geweest en toont ons de definitie van Moodle, zoals Wikipedia die kort en bondig samenvat. Moodle beschikt over een uitzonderlijk positieve en constructieve community, waarin men in een prettig klimaat oplossingen aandraagt voor problemen of vragen van anderen. Dit in tegenstelling tot de vaak onaardige toon in veel technische communities, waar veelal wordt verwezen naar RTFM. Hans toont ons de roadmap van Moodle 2.0 en legt zelfs uit waarheen Moodle zich zal gaan ontwikkelen ná versie 2.0. Moodle draait om samenwerken, op allerlei gebied. We kunnen de slides van Hans terugvinden op slideshare.net/hansdezwart. Na zijn presentatie neemt Eliane Metni het woord en vertelt ze hoe ze in Jemen een meertalig internationaal elektronisch leersysteem heeft opgezet op plaatsen, waar men tot voor kort nog nauwelijks beschikking had over computers. Eliane is het levende bewijs voor het succes van Moodle. Ze vertelt over hoe ICT een grote verandering brengt in het leven van de mensen daar. Met slechts beperkte middelen heeft ze een programma begeleid waarbij leraren werden getraind om ze onafhankelijk les te kunnen laten geven met behulp van Moodle. Juist in Jemen is men erg voorzichtig met het binnenhalen van buitenlandse zaken, of dat nou software betreft of de geschonken pennen van KennisNet aan een school in Jemen, die ze als illustratie aanhaalt. Het klinkt als een onvoorstelbare taak om in een klimaat van achterdocht, beperkte middelen en computeranalfabetisme een dergelijk project tot een succes te maken, maar het is haar gelukt. Petje af! Langzaamaan begin ik na de verhalen van Claudia Lamoureaux, Hans de Zwart en Eliane Metni in te zien hoe ICT middelen een grote rol kunnen spelen in wereldwijs onderwijs en armoedebestrijding…