Verhoging mobiele datalimiet particuliere abonnementen @KPN

Gisteren ontving ik een smsje van KPN, met daarin de sympathieke tekst:

“Beste klant, goed nieuws! Per 1 juli verhogen we het aantal MB’s in uw internetbundel. U hebt op dit moment 4000 MB en dit verhogen wij naar 5000 MB per maand. Deze wijziging van uw abonnement is kosteloos en blijvend. Kijk voor meer informatie op kpn.com/krijgmeer Mvg, KPN”

Het is een beetje infantiel om een datalimiet te omschrijven als “het aantal MB’s in uw internetbundel”. Da’s zoiets als: “U moet centjes betalen omdat u te veel km’s per uur hebt gereden op de weg”, of “Het aantal kinderen is toegenomen in uw gezin”, maar goed. KPN doet z’n best om het begrijpelijk te maken. Ik dwaal af.

Ik was in de veronderstelling dat ik een maandelijkse datalimiet had van 2.000 MB. Omdat ik thuis ook internet, TV en telefoon van KPN heb, kom ik in aanmerking voor KPN Compleet en krijg ik gratis verdubbeling van mijn datalimiet. Ik was in de veronderstelling dat ik dus, na verdubbeling, 4.000 MB per maand datalimiet had. Maar zo stond het niet in het smsje, dus besloot ik te bellen met KPN.

Wat blijkt? De genoemde 4.000 MB is de datalimiet vóór verdubbeling! Ik heb dus maandelijks 2 x 4.000 = 8.000 MB data te verstoken en over twee weken wordt dat dus 10.000 MB per maand!

Dat lijkt enorm, maar schijn bedriegt. De medewerker van KPN kon zich niet voorstellen wat ik met die enorme datalimiet zou gaan doen, dus praatte ik hem even bij. Ik vertelde hem dat ik vier telefoons heb en dat ik daarop uitgebreid alle mogelijkheden test. Dat ik met een maandelijkse datalimiet van 10 GB zorgeloos onderweg kan Facetimen, software-updates van mijn apps en van mijn besturingssysteem kan downloaden, WiFi tetheren naar mijn twee Androids en ga zo maar door. Hij leek het te begrijpen en mijn dag kon niet meer stuk!
*edit* In mijn enthousiasme besloot ik even een Google Video Hangout via mijn iPhone te proberen. Na slechts 2 minuten beeldbellen stond er maar liefst 2,7 GB dataverbruik op de teller. Niet doen, dus! De kwaliteit van het beeldbellen was overigens prima

Die datalimiet gaat bij KPN enkel over snelheid. Waar ik vroeger nog maandelijks enorme kosten had als ik over mijn datalimiet heenging, verlaagt KPN vandaag de dag enkel nog de snelheid na overschrijding van de datalimiet. Op die manier heb ik nooit meer extra kosten voor dataverbruik (binnen Nederland) en kan ik altijd, langzaam weliswaar, een mail of tweet versturen.

Samsung Galaxy S5 – Eerste impressie

Anderhalve dag heb ik hem nu, de Samsung SM-G900F, ofwel de Galaxy S5. Here’s what we know:

Android
De S5 wordt geleverd met Android 4.4.2

USB
Ik schrok me dood toen ik de onderkant van het toestel zag: in plaats van een normale micro-USB leek er een bredere stekker te zitten. Ik zag mijn geest al dwalen! Gelukkig bleek bij het uitpakken van de doos dat de bijgeleverde lader gewoon micro-USB is. Wel zit de USB-aansluiting van de S5 achter een vervelend klepje, dat je telkens met je nagel moet lospeuteren. Dat is niet iets wat je snel en handig met én hand kunt doen en dat is vervelend. Ik vraag me af hoe lang dat klepje heel blijft. Wat me wel meteen opviel, is dat de telefoon meldt, dat hij “checkt of het USB-afdekklepje dicht zit”. Zou er een sensor in zitten, of herinnert Samsung me telkens aan dat vervelende klepje? Zo kan ik het in elk geval niet vergeten… Ook bij het ontkoppelen van de USB-laadkabel moet je om het klepje denken. Door het klepje moet je de USB-kabel op een speciale manier verwijderen. De S5 schijnt spatwaterdicht te zijn en ik snap dat het klepje daar iets aan bijdraagt, maar feit is dat ik drie andere smartphones en vier tablets heb zonder laadklepje. Het klepje moet echt weg.

Scherm!
Natuurlijk valt het scherm onmiddellijk op. Je moet wel van de verzadigde kleuren houden, waarmee Samsung zijn apparatuur uitrust. Het scherm reageert snel en ziet er kraakhelder uit.

Camera!
De 16 megapixel camera maakt prachtige foto’s en superscherpe video. Ik zie wel dat de videocamera erg gevoelig is voor trillingen.

Praktisch
Het toestel voelt snel aan en ligt lekker in de hand. Oja: De “terug”-knop zit aan de rechterkant, in plaats van de linkerkant, zoals bij de Nexus 5 die ik ook dagelijks gebruik. Links is logischer voor “terug”, maar daarvan zijn ze in Zuid-Korea nog niet overtuigd. Jammer. In tegenstelling tot de Nexus 5 zijn de knoppen op de S5 fysiek en kunnen dus niet meedraaien met het scherm.

Home is where the finger is
Ik gebruik dagelijks een iPhone 5S, dus ik ben gewend aan de vingerafdruklezer om mijn iPhone te ontgrendelen. Dat doe ik vele malen per dag en na een korte tijd heb ik een handigheidje ontdekt: ik leg mijn duim op de ronde home-knop, hou hem heel even vast en pas dan druk op ik op de knop om mijn iPhone te ontgrendelen.
De smalle home-knop van de S5 is niet rond en hij voelt een beetje “krap” aan vergeleken bij de royale en ronde home-knop van de iPhone 5S. Ook zit de sensor te laag op het toestel, waardoor de S5 achterover uit je hand kan vallen als je hem met één hand vasthoudt en probeert met vingerafdruk te ontgrendelen. Je moet je vinger verticaal over het onderste deel van het scherm vegen en vervolgens langs de sensor vegen. Ondertussen moet je je toestel nog maar net vast zien te houden, of je hebt er een tweede hand bij nodig. De iPhone kun je snel en eenvoudig met één hand ontgrendelen met je vingerafdruk. Dit lijkt een klein ongemak van de S5, maar als je je toestel, zoals ik, per dag honderden keren vastpakt en ontgrendelt, is de vingerafdruklezer geen praktische manier om je S5 te ontgrendelen. Hier moet Samsung nog even goed over nadenken.

Geluidjes
Het moet me even van het hart. Ik word gek van de Samsung-geluidjes! De waterdruppels en de Samsung-tune vliegen mij om de oren.

Bloatware
De S5 wordt geleverd met een schat aan software van Samsung. De Kids Mode is wel aardig. Hierin kun je een profiel maken voor je kind, leeftijd opgeven en apps goedkeuren. Met een pincode en wachtwoord voorkom je dat je kind uit de Kids Mode breekt. Zo voorkom je dat je kind je klanten per ongeluk opbelt of afspraken uit je agenda verwijdert.
De achterkant van de S5 heeft een hartslagmeter. Da’s geinig, maar ook een balanceeract. Om het scherm uit te kunnen lezen, moet je het toestel met het scherm naar je toe houden. Dat betekent dat je niet kunt zien of je je vinger op de goede plaats hebt. Ondertussen vertelt het scherm dat je je rustig moet houden.
Verder staat op de S5 standaard geïnstalleerd:

  • “S Health”. Hiermee kun je je hartslag meten. Bovendien kan deze app de stappen tellen die je neemt, terwijl je natuurlijk je S5 in je hand of rugzak houdt. Ik heb hier al een stappenteller van Fitbit voor, maar tijdens de avondvierdaagse was het leuk om de stappen met elkaar te vergelijken. Natuurlijk neem ik ook een aanzienlijk deel van mijn voetstappen zonder de S5 in mijn hand, dus een compleet beeld kun je op deze manier nooit krijgen.
  • “S Voice”. Met deze app kun je spraakcommando’s geven aan je telefoon. Ik zal de app voor de volledigheid testen, maar ik ben eigenlijk een beetje verliefd op de geweldige spraakherkenning van Google. Zelfs Apple’s Siri verstaat na jaren nog steeds geen Nederlands en als het Apple niet lukt, betwijfel ik of de Zuid-Koreanen wel Nederlands verstaan.
  • “Samsung Apps”. Samsung heeft een heel eigen app store. Dat lijkt leuk, maar daar zitten we natuurlijk niet op te wachten. Ik heb wel huilende klanten gesproken, die zo gehecht waren aan hun Samsung agenda, die ze natuurlijk niet konden gebruiken op een ander toestel. Samsung’s eigen app store werkt “vendor lock-in” in de hand en dat willen we niet.
  • “Samsung GO!”. Als ik de app opstart lees ik: “Altijd en overal toegang tot muziek, films en media. Bekijk de laatste nieuwsvideo’s, volg de leukste tweets van BN’ers en luister naar hits uit de Top 40”. Volgens mij kan ik prima zonder.
  • “Smart Remote”. Toevallig ben ik sinds kort in het bezit van een Logitech Harmony universele afstandsbediening. De Smart Remote app is een nieuwkomer en hij herkent mijn Arcadyan TV-ontvanger niet. Helaas. Exit.
  • “Geo nieuws”. Er zit een widget op mijn startscherm, dat mij vertelt: “Uw regio is OK”. Als er zich een bosbrand of aardbeving voordoet, zou ik dat op mijn telefoon kunnen zien. Hmmm. Exit.
  • “My Magazine”. Als ik vanuit het startscherm van links naar recht veeg, zie ik een soort Flipboard-achtig sociaal magazine, dat Samsung My Magazine heeft genoemd. Jammer genoeg bevat dit magazine niet mijn eigen Flipboard content. Het is dus niet My Magazine, maar Someone Else’s Magazine. Exit.
  • “S Finder”. Dit programmaatje help je snel apparaten om je heen te vinden. Ik stel me voor dat dat andere telefoons, printers, computers, tablets zijn, maar ziet niet de netwerkprinter die zich op loopafstand op hetzelfde netwerk bevindt.
  • “Group Play”. Volgens mij noemt Apple dit Game Center. Ik ben bang dat ik er niet veel gebruik van zal maken.
  • “Groeps-camcorder”. Als ik de Groeps-camcorder aanklik, kom ik in Group Play terecht. Als ik een nieuwe groep aanmaak, zie ik dat mijn S5 is ingesteld als mobiel toegangspunt voor Group Play. Ik kan andere apparaten door middel van NFC koppelen en waarschijnlijk kan ik dan gegevens, foto’s of video uitwisselen. Daar heb ik al een systeem voor en het heet Google+, dat overigens prima werkt op andere systemen die niet van Samsung zijn. Exit.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind de S5 een prachtig toestel en ik tel de uren dat ik de standaardsoftware van Samsung er nog op heb staan. Waarschijnlijk ga ik m’n S5 nog dit weekend upgraden naar CyanogenMod. Eens kijken of hij dan nog steeds met mijn vingerafdruk en hartslag overweg kan…

#BrightDay nummer 3

Zaterdag 17 mei organiseerde Bright voor de derde keer BrightDay in Pakhuis De Zwijger, Amsterdam. Voor het eerst had ik mijn zoon Jae (5 jaar) mee. Het was een beetje een gok, want ik wist niet of de jonge hacker in opleiding zijn aandacht er een hele dag lang (11:00-17:00) bij kon houden.

Logitech Harmony
We begonnen op de begane grond bij de universele Harmony afstandsbediening van Logitech. Er zijn natuurlijk al veel universele afstandsbedieningen geweest van verschillende merken met wisselend succes. Het concept van een universele afstandbediening spreekt mij erg aan, maar het handmatig trainen van individuele afstandsbedieningen, doorklikken van infraroodcodes en het opzoeken van lange codesleutels op duistere websites gaat zelfs mij te ver. Daarom heb ik thuis gewoon een aparte afstandsbediening voor de TV, versterker, DVD-speler, TV-ontvanger, Apple TV en ga zo maar door. De Harmony kan daar verandering in brengen. Logitech belooft dat elk apparaat dat je thuis mogelijk kun hebben in hun database is opgenomen. Als blijkt van niet, krijg je je geld terug! De basis van de Harmony is een “hub”, die infrarood, RF en Bluetooth ondersteunt. De hub kost EUR 100 en stuur je aan met een app op je SmartPhone, of met een fysieke afstandsbediening. De Koning Der Afstandsbedieningen heeft een touchscreen en kost EUR 180. Het leek me leuk om te beginnen met de hub en een app, maar helaas verkocht Logitech niets op BrightDay! Wel is er tot 30 juni een cashback-actie, waarmee je EUR 25 teruggestort krijgt als je je Logitech Harmony in een winkel koopt. Bij thuiskomst bleek overigens dat deze actie enkel geldt bij een combinatie van hub en afstandsbediening.
Klik hier voor informatie over Logitech Harmony
Klik hier voor informatie over de cashback

LG
Opeens kwam Jae enthousiast de trap af rennen: “Pappa, pappa, je moet even boven komen kijken. Er is een robotstofzuiger!”. De dag kon niet meer stuk. Jae demonstreerde hoe hij met de afstandsbediening de robot het tapijt kon laten stofzuigen. Automatisch kan natuurlijk ook en met een druk op de knop zoekt hij zonder hulp zijn oplaadstation. De robotstofzuiger van LG is vierkant gevormd (met afgeronde hoeken), wat een nieuw fenomeen is voor robotstofzuigers. De eerste generaties robotstofzuigers waren allemaal rond, in tegenstelling tot de vierkante hoeken van de meeste kamers. De robot beschikt over een camera, waarmee hij het plafond in de gaten houdt. Zo weet hij waar hij al geweest is en waar nog niet. Jae legde uit, dat de robot niet van de trap af kan vallen, omdat hij speciale sensoren heeft die dat voorkomen. We onderwerpen de robotstofzuiger graag aan een serieuze test om te zien of we hem EUR 500 waard vinden.

Het was leuk om LG te zien! LG staat voor Lucky Goldstar (en niet voor Life is Good, waarmee ze adverteren) en maakt kwaliteitsproducten uit Zuid-Korea. Natuurlijk kende ik het merk wel, maar moet ik bekennen dat ik nog niet zoveel producten van ze heb gezien. Daar komt hopelijk verandering in. Zo hadden ze onder andere een superbeeldscherm dat net zo breed was als de meeste werkplekken met twee beeldschermen en een prachtige 4K televisie. 4K is de opvolger van HD TV. De naam slaat op het aantal horizontale beeldpixels (ongeveer vierduizend). Het leven in Zuid-Korea is een stuk geautomatiseerder dan in Nederland. Zo kent Zuid-Korea “Home Chat”, waarmee je vanaf je mobiele telefoon kunt overleggen met je apparaten thuis. Je kunt je stofzuiger vragen het huis nog even grondig te stofzuigen voordat je thuiskomt, de wasmachine eerder laten draaien, zodat-ie net klaar is als je arriveert en kun je vanuit de supermarkt even een kijkje nemen in je eigen koelkast om te zien of je nog melk hebt. Dat laatste klinkt trouwens als een westerse marketingstunt, want 95% van alle Aziaten is lactose intolerant 🙂

No photos

3D
Natuurlijk hebben we een 3D model van onszelf laten maken. Dat kon met behulp van een soort “strijkbout”, die door middel van een stroboscoopcamera razendsnel een draadmodel kon maken. Een verdieping hoger stond een cameratunnel, waar je in kon staan en waarmee je met een druk op de knop rondom gefotografeerd werd. Van die 3D modellen kun je weer een miniatuurpoppetje van jezelf laten printen door een 3D printer. Bovendien zijn onze 3D modellen aanstaande zaterdag 24 mei in de bibliotheek van Groningen te zien bij expositie “Enter The Real” tijdens De Nacht Van Kunst En Wetenschap. Bij deze expositie kun je met een Oculus Rift Virtual Reality bril door een mensenmenigte heenlopen (zoals in The Matrix) en dan kom je Jae en mij tegen!
Klik hier voor meer informatie over Enter The Real

Bright Ideas
Natuurlijk hebben we voor de organisatie nog een paar “Bright Ideas”:

  • Goodie Bags. Ze waren er vroeger wel, maar deze keer waren ze verdwenen! Dat kan echt niet. Voor november zijn er inmiddels alweer Goodie Bags toegezegd, dus dat komt goed.
  • Bright Shop. Ik las dat er een Bright Shop zou zijn, dus ik had het nodige koopplastic meegenomen in de hoop enkel de hoognodige gadgets te kopen, maar het assortiment was niet wat ik ervan verwachtte. Er waren vijf verdiepingen gadgets en slechts twee vierkante meter Bright Shop, met een iPhone hoesje en een papieren vouwvaas voor echte bloemen. Sommige panden mogen in verband met bestemmingsplan niet worden gebruikt voor winkelachtige verkopen. Ik weet niet of dat bij Pakhuis De Zwijger het geval is, maar mocht dat zo zijn, dan kun je natuurlijk de verkoop gewoon vooraf online laten doen. Laat mensen hun verlanglijst online samenstellen en laat ze, onder voorbehoud van levering, betalen met hun creditcard. Als je een hotelkamer reserveert geef je je creditcard voor garantie. De werkelijke afrekening vindt plaats bij het uitchecken. Zo zou het op de BrightDay ook kunnen. Als het “uitchecken” niet in het Pakhuis mag, dan doe je dat gewoon achteraf vanaf Bright HQ. It’s all virtual money, baby!
  • WiFi. Ik heb geen bezoekers geteld, maar volgens mij was de 3e editie van BrightDay wel een succes. Mensen die gadgets komen kijken, nemen natuurlijk ook gadgets mee. Zelf ben ik goed voor vier SmartPhones, vier tablets en nog wat computers. Hoewel ik meestal niet representatief ben voor grotere groepen, zou het goed zijn om te rekenen met mijn profiel als worst case scenario. Tijdens BrightDay liet het internet het een paar keer afweten, moest de Twitter Wall worden gerepareerd en konden tweets, foto’s en video hun weg naar de vrije wereld niet vinden. Dat was jammer en het zou mooi zijn als dat de volgende keer beter geregeld was.
  • Twitter Wall. De Twitter Wall was text only en zag er een beetje 1984 uit. De look & feel was niet wat ik van Bright gewend ben. Tijdens oudere evenementen heb ik wel mooie Twitter & Flickr combo’s gezien en er moet toch wel een HTML5-hacker te vinden is die een smakelijke Twitterstream met praatjes en plaatjes voor de grote zaal in elkaar kan hacken. Video leidt misschien wat af, maar foto’s moet zeker lukken. Als Bright niemand kan vinden, hou ik me aanbevolen!
  • Google Event. Bezitters van Android kennen de Google+ Party Mode misschien al. Hiermee kun je inchecken op een publiek evenement en kun je ervoor kiezen om al je foto’s en video te delen in een een Event Pool, zodat je niets meer handmatig hoeft te uploaden. Da’s geweldig! Het enige wat je hiervoor nodig hebt is een Event op Google+
  • Flickr Pool. Een publieke stortplaats voor je beeldmateriaal is een leuke manier om mensen achteraf op de zoeken en te linken. Weet je wat? Ik maak er meteen eentje! Klik hier voor de Group Pool en deel ook jouw materiaal! Een losse pool voor elke editie van BrightDay is misschien handig
  • LinkedIn Group. Een groep op LinkedIn is een leuke plaats voor zakelijke gebruikers om elkaar te vinden en te linken. Ook kun je hier lekker discussiëren over aankomende en afgelopen evenementen.
  • Twitter List. De Twitteraccount van Bright (@BrightSite) kent vijf Lists (Android, Groen, Tech, Apple, Gadgets), maar geen List met bijvoorbeeld Team, of BrightDay-Speakers. Dergelijke lijstjes kunnen enthousiaste twitteraars helpen om medewerkers snel te vinden en te retweeten. Het duurde even voordat ik, tussen het foto’s maken en video schieten vanuit de zaal, had gevonden dat de Twitteraccount van byBorre @byB0RRE is. Als ik dat eerder had geweten, had ik met mijn tweets de betreffende account onder de aandacht kunnen brengen.

Ik geloof dat niet alle communicatie over BrightDay perse via de website van Bright hoeft te lopen. Andere systemen hebben ook prima voorzieningen en soms misschien zelfs wel betere. Het kan natuurlijk zijn dat Bright onvoldoende mensen heeft om al deze netwerken te bemannen.

Anyway. Bedankt, Bright! We hebben een dag lang heerlijk gebaad in de gadgets: prachtige e-bikes, Oculus Rift, Google Glass en ga zo maar door. We hebben prachtig materiaal voor onze achterban kunnen verzamelen.

Jae vond met name de drones erg interessant. Ik was erg onder de indruk van de gehoorapparaten van GN, die ik eigenlijk alleen kende van de headsets op kantoor en onderweg. Het was een heerlijk dagje. Het weer en de NS deden ook lekker mee en volgende BrightDay in november zijn we weer van de partij! Kom je ook?

No photos

Klik hier voor een luie slideshow van alle foto’s van BrightDay

E-mail is een halffabrikaat

De Volkskrant kopt vandaag: “Mag Google de mails lezen van Nederlandse wetenschappers?”

Het gaat over Google Apps for Education. Dat is een verzameling van programma’s in de cloud, waaronder Google Mail of Gmail. Als je gebruikmaakt van Google Apps kun je je eigen domeinnaam gebruiken voor de e-mail en ben je later flexibel om naar een andere cloudpartij te verhuizen. Gebruik je geen Google Apps en in plaats daarvan het “gewone” gratis Gmail, dan krijg je van Google een @gmail.com e-mailadres en dan kun je niet bij Google weg zonder je e-mailadres te veranderen.

Er bestaat ook een Google Apps for Business, die geld kost (EUR 4 per gebruiker per maand). Met gratis Google Apps for Education probeert Google iets te doen voor het onderwijs. Het verbaast mij dat er niet meer onderwijsinstellingen zijn die hiervan gebruik maken. In São Paulo gaan meer dan 4 miljoen studenten en docenten Google Apps for Education gebruiken. Daar kunnen we in Nederland nog iets van leren.

En dan de eindeloze discussie over privacy, waar sinds kort ook de vrees voor diefstal van bedrijfsgeheimen aan is toegevoegd. De angst van een (Amerikaanse) overheid die meeleest en natuurlijk Google zelf ook.
Die vrees wordt meestal uitgesproken door mensen die te naïef zijn om hun e-mail te versleutelen.

Het internet is een publiek netwerk dat per definitie alle verkeer via tussenpunten verstuurt. Je kunt dat niet voor onbeveiligde communicatie gebruiken en dan wijzen naar alle tussenliggende partijen dat ze je wel zullen afluisteren. Want zelfs als je geen gebruik maakt van de diensten van Google, dan is elk onversleuteld bericht dat je verzendt on ontvangt leesbaar voor en door iedereen tussen jou en degene met wie je mailt. Dat begint met je vriendin die het bericht op je laptop kan zien, gaat via je WiFi router die misschien afgeluisterd wordt, naar je ISP (Internet Service Provider) die kan meekijken, naar de systeembeheerder van de mailserver, via de diverse routers en tussenpunten waar iedereen die erin geïnteresseerd is het kan aftappen. Het is dus niet slim om onversleutelde e-mail te gebruiken voor het verzenden van loonstroken, paspoorten, jaarcijfers, bedrijfsgeheimen etc.

Tegenover de oude wet die ons briefgeheim garandeert staan andere wetten die regelen dat er te pas en te onpas kan wordt getapt door politie, justitie, AIVD, NSA en ga zo maar door. Dat is geen technisch probleem, maar een politiek probleem. Maar er is ook goed nieuws: Je kunt er iets aan doen!

23 jaar geleden werd Pretty Good Privacy, of kort PGP ontwikkeld door Phil Zimmerman. PGP was een gratis programmaatje waarmee je je e-mail kon beveiligen tegen afluisteren. Inmiddels kent het programma veel varianten die veelal gratis en soms betaald zijn.

Toen e-mail net nieuw was en de wereld geteisterd werd door spam, besloten de ISP’s gratis spam te filteren voor hun abonnees. Er waren toen al critici die waarschuwden voor afluisteren, want je kunt immers geen spam filteren zonder de e-mail te lezen.

Als de mensen die zich zulke enorme zorgen maken over hun privacy en (bedrijfs)geheimen gratis encryptie zouden toepassen en hun eigen spam zouden filteren, dan kunnen ze blij zijn met de gratis infrastructuur van Google of ze betalen voor eigen apparatuur.

Wie echt bezorgd is om zijn privacy, doet er zelf iets aan. Want onthoud: e-mail is een halffabrikaat.