Inburgeren : Het Inburgeringsonderzoek

Zo! Ik zit nu even te praten met de mensen van Bureau Nieuwkomers, terwijl Natalia de Inburgeringstests (twee stuks) aan het doen is.
We hadden vanmorgen om 10:00 een afspraak bij BN voor Het Inburgeringsonderzoek.
Hier hebben we informatie gekregen over het Inburgeringstraject.
Dit traject is gratis voor nieuwkomers, maar dat gaat binnenkort (ooit) veranderen.
Het wordt gefinancieerd uit een subsidiepotje van De Gemeente Schagen, die het op zijn beurt weer bij Het Rijk vandaan haalt.
We hebben vanmorgen gesproken met Greet Kooy. Zij is onze Inburgeringsbegeleidster.
Aan de Kermit (conferentie-) telefoon hadden we een Russische Tolk/Vertaalster, die tijdens het gesprek af en toe bijsprong. Erg handig!
We hebben met z’n vieren (Greet, Natalia, de tolk en ik) de praktische kant van de inburgeringscursus besproken en het is een stuk duidelijker geworden.

Toen we de brief van BN ontvingen, dacht ik aanvankelijk dat het niet nodig zou zijn om een telefonische tolk bij het gesprek te hebben, maar ik besloot om mij er niet mee te bemoeien en om Het Inburgeringstraject gewoon over ons heen te laten komen. “Als deze voorziening er was, waarom zou ik mij er dan tegen verzetten?”
Dit bleek slim, want tijdens Het Inburgeringsgesprek met Greet ontdekte ik dat als Natalia Nederlands óf Russisch hoort, ze zich niet hoeft te vergrijpen aan Engels.
Engels is het taalvergif in onze relatie. Engels is niet Natalia’s moedertaal en ook niet de mijne. Dat betekent dat, wanneer wij ons uitdrukken in Engels, we het op de lange termijn moelijker maken voor Natalia om Nederlands te leren (als ze zich nu niet gedwongen voelt om Nederlands te proberen, stellen we dus de noodzaak uit) en natuurlijk ook voor mij om Russisch te leren!
Als Natalia meer Russisch met mij zou praten, zou ik het ook meer spreken… En andersom, natuurlijk 🙂

Op BN spreek ik ook Mieke Bender. Zij vertelt mij dat er sinds de LPF een nare sfeer in Nederland is gekomen, waarin mensen zich vastklampen aan regels en wetjes, zodat ze hun eigen verantwoordelijkheid (waar iedereen momenteel zijn mond vol van heeft) niet hoeven nemen, of deze in ieder geval liefst zo eenvoudig en beperkt mogelijk zien. Dae zegt: “Regels en wetten kunnen nooit een vervanging zijn voor het individuele denkwerk”. How’s that for breakfast?!? Sta je midden in de nacht weleens te wachten voor een rood verkeerslicht, terwijl er helemaal n i e m a n d te bekennen is? Twijfel je weleens of je zult stoppen om iemand die slecht ter been is over te laten steken, ook al is er geen zebrapad? Denk dan eens na! Echt waar, het helpt!

Anyway. Volgende week woensdag heeft Natalia het vervolggesprek met Greet. Tijdens dit gesprek zal ook een docent van het ROC aanwezig zijn en een medewerker van het CWI.
Afhankelijk van de test en het advies van de docent kan Natalia volgende week donderdag of de maandag erop al naar school!
Het CWI zal Natalia registreren en na een jaar roepen ze haar op om te kijken of ze kan/wil werken.
Handig, zeg! Ik ben benieuwd…

Op dit moment maakt Natalia een Taaltest en een Logische test van elk 30 minuten. Hierbij mocht ik niet aanwezig zijn, dus zit ik tussen de BN’ers mijn weblog bij te werken.
Greet heeft me zojuist verteld dat ze denkt dat het wel goed gaat komen met Natalia en Het Inburgeren. Dat denk ik ook! Doei!

P.S.: Het is goed dat ik vandaag een dagje vrij heb genomen. Zo kunnen we vandaag tenminste ook een bankrekening openen voor Natalia en lekker een kadootje kopen voor Amber, die vandaag 1 jaar is geworden!

De Grote Reis : De Voorbereidingen

Zo! Als alles goed gaat, krijgt Natalia op 9 maart 2004 haar nieuwe (Russische) paspoort.
Haar oude zou zijn verlopen in januari 2005 en als we, na Natalia’s toekomstige aankomst in Nederland, een verblijfsvergunning zouden hebben aangevraagd, zou de IND deze tot uiterlijk januari 2005 minus 1 maand hebben verstrekt (tot december 2004, dus).

Haha! Lees deze laatste zin goed, want hij klopt wel, maar het heen en weer springen in de tijd maakt hem niet veel leesbaarder 🙂

Dat schiet niet op, dus hebben we besloten om haar paspoort te verlengen vóórdat het MVV-stempel erin komt.
Als het goed is, krijgt het Nederlandse consulaat ook tegen die tijd bericht van de IND dat Natalia naar Nederland mag komen en dan komt het allemaal goed.

Saillant detail: Lees verder →

Burgermeester

Taal kenmerkt mensen. Ik herinner mij dat ik ooit op een camping in Luxemburg met mijn tentje naast een stel uit het zuiden van het land stond (ik vroeg ze of ze uit het zuiden van het land kwamen, want zo klonken ze).
Verbaasd (want ze waren zich er niet bewust van dat hun accent zo hoorbaar was) vroegen ze waar ik dan vandaan kwam (uit Korea; haha!), want dat konden ze niet horen. Dat vond ik erg prettig, omdat ik altijd heb geprobeerd mijn Nederlands zo standaard en neutraal mogelijk te houden. Hoewel ik mijzelf regelmatig betrap op uitingen die specifiek zijn gebonden aan mijn (geografische) omgeving, besef ik dat taal continu in beweging is en dat het erg goed mogelijk is dat het Standaardnederlands ook aan deze verandering onderhevig moet zijn. Bovendien vind ik een hoop van de nieuwe taalregels erg gezocht en houd ik er derhalve zo’n beetje mijn eigen regels op na. Hierdoor ben ik natuurlijk niet beter dan iemand die regelmatig een d-tje of een t-tje op de verkeerde plaats zet, alleen vind ik het fijn om zo bewust mogelijk met mijn taal om te gaan. Hmmm. Lange inleiding.

Ik probeer hoe dan ook een beetje op mijn taalgebruik te letten. Volgens mij doet dat de wereld geen kwaad.

Zo herinner ik mij ook, dat in een grijs verleden Hans Krikke is opgepakt door de politie, omdat hij o.a. “burgermeester” schreef in plaats van “burgemeester”.
Lees wat Krikke er zelf over schreef in “Dagboek van een vermeend terrorist“, gepubliceerd in De Groene Amsterdammer , 5 april 1995.

Naast dit schokkende taalfeit waren er nog andere gronden voor de politie om te denken dat Krikke lid zou zijn van Rara, maar ook die andere gronden waren niet erg overtuigend. Zo getuige ook het feit dat hij een week na zijn arrestatie alweer op vrije voeten was. Niet echt op vrije voeten, natuurlijk, want eenmaal verdacht blijf je verdacht.
Lees hier wat Vrij Nederland er over schreef op 9 december 1995.
Lees (tot slot) “Je bent hoe je schrijft” van Marc van Oostendorp.