Vandaag hebben we een luie zondag. We worden heel laat wakker. Jae vertelt dat hij op zijn mobiele telefoon een weeralarm heeft ontvangen. Er zit geel stof uit China in de lucht en de overheid adviseert de Koreanen om vandaag binnen te blijven. We passen ons aan en besluiten eten te bestellen. McDonalds heeft computerproblemen, dus bestellen we pizza.

We kijken de hele middag een Koreaanse dramaserie op TV, die The Lady Servants heet.

Daarna gaan Sergey en ik een eindje wandelen met Gunhee. Het valt best mee met dat stof. Als we terugkomen, heeft MacDonalds zijn computerproblemen opgelost en kunnen we veilig ons diner bestellen.

Morgen gaat de wekker om 06:00. Jae brengt een patiënt naar het vliegveld en ik ga met Sergey mee naar het ziekenhuis, waar we samen met zijn collega’s zullen ontbijten. Slaap lekker!

Jae is vanmorgen vroeg vertrokken om zijn Russische gasten van het vliegveld op te halen. Sergey en ik worden later wakker en vertrekken naar het verblijf van de Kumwa om haar assistent Kumsa op te halen. Sergey gaat vandaag beddengoed inkopen voor hun nieuwe gastverblijf en Kumsa gaat ons helpen met onderhandelen. We vertrekken naar de Seoul Express Bus Terminal. Het is een groot, oud gebouw met allerlei winkels.

De onderhandelingen verlopen vlot. Kumsa herinnert de beddengoedverkopers eraan dat we momenteel voor een kleine order komen, maar we in de toekomst terug willen blijven komen bij ze. Niet lang daarna hebben we een goede deal en dat gaan we vieren met een lekkere lunch.

Later ontmoeten we Jae, doen we nog wat extra boodschappen voor het gastverblijf en trakteer ik de jongens op een maaltijd bij een restaurant naar keuze. Het wordt een visrestaurant. Boven de keuken hangt een groot bord, waarop we kunnen lezen dat ze hier geen Japanse vis serveren. Jae legt uit dat sinds de ramp bij Fukushima de Koreanen erg bezorgd zijn om radioactieve vis.

De Koreaanse vis smaakt heerlijk. Het is een relatief rustig dagje geweest en thuis praten we nog wat na over de week. Bij de Hi-mart heb ik een Google Chromecast gekocht, die ik installeer bij Sergey en Jae.

Morgen zijn we vrij en blijven we lekker thuis om uit te rusten, voordat de hectiek van de werkweek weer losbarst.

Volgende week ondergaan Sergey en ik een medische prescan, geeft Sergey een college over medisch toerisme in Gwangju en ontvangt Jae de eerste gasten in het nieuwe gastverblijf op de 25e.

No photos

Na een langzame start heeft Sergey mijn broer gebeld om onze komst aan te kondigen en zijn we om 13:15 vertrokken. Het is 400 km van Bundang naar Yangsan. Ik gok dat we er met vier uur rijden wel moeten zijn, maar dat valt vies tegen! Onderweg stoppen we bij Chilgok om te lunchen. Buiten serveren ze rijstcake in allerlei soorten en smaken. Daarvan raak je wel verzadigd, maar niet voor lang. Het valt met op dat ze in Korea de voedingswaarde vermelden bij de snacks. We besluiten binnen te lunchen en doen ons tegoed aan een tafel vol heerlijks. We zijn voedselnomaden en trekken van maaltijd naar maaltijd.

Na heel wat verkeersopstoppingen, bergen en dalen komen we aan in Yangsan. Ik volg Jae’s advies om geen geld te geven, maar een kadootje. We rijden langs de LG BestShop om een kado voor Won-seok te kopen. Zijn zusje is nog jong en ik besluit haar wel wat geld te geven.

Uiteindelijk komen we om 20:00 aan. Kuk staat ons buiten op te wachten, nadat hij ons eerder al belde om te checken of we niet zijn verongelukt. Nee, hoor, we zijn alleen iets later dan gepland 🙂

Wat is Won-seok gegroeid! De laatste keer dat ik hem zag, was hij nog een klein mannetje. Nu is hij 1 meter 82, meldt hij trots in goed Engels!

De kado’s zijn een schot in de roos. Won-seok is dol op elektronica en schreeuwt na het uitpakken van zijn LG Android tablet enthousiast dat hij die netjes ingepakt laat en straks rustig gaat opladen!!! Zijn zusje is dol op geld. Vol bewondering wappert ze het zichtbaar rond, waarna ze het opbergt in haar Witte Envelop, die gevuld is met nog veel meer geld!

Het boek met prachtige foto’s van Nederland ben ik in alle hectiek vergeten mee te nemen. Ik beloof het ze na te sturen per post.

Na wat koetjes en kalfjes dineren we gezamenlijk op de grond aan een lage tafel. De TV gaat hier gelukkig uit tijdens het eten. Hyon-ju (Kuks vrouw) heeft een heerlijke maaltijd bereid! Ik ben blij dat we vanavond geen restaurant gereserveerd hebben.

Het is raar. Ik heb ze zeven jaar niet gezien en we hebben elkaar niet zo heel veel te vertellen. Het meeste contact heb ik met Won-seok, die net als alle Koreanen veel theoretische kennis van Engels heeft, maar helaas geen conversatieles op school krijgt. We begrijpen elkaar gelukkig goed. Sergey onderhoudt het contact met Kuk en Hyon-ju.

Daarna bel ik Nederland met mijn iPad. Ze zijn erg onder de indruk van Facetime. De Koreanen zijn allemaal erg trouw aan de Koreaanse merken (Samsung, LG) en daarom hebben ze Android en geen iOS. Ik leg uit hoe Facetime werkt en vertel dat je met Google Hangouts hetzelfde kunt doen als Facetime (in groepsverband zelfs, in tegenstelling tot Facetime). Ik help Won-seok en zijn vader op Google Hangouts en we testen de videoconferencing. “Is het gratis?”, vragen ze vol ongeloof. Ik bevestig. Ze vinden het geweldig!

Won-seok vraagt of ik hem wil helpen als hij naar Europa komt. Dat zal via een uitwisselingsprogramma van zijn school gaan (University of Foreign Studies) of gewoon privé, als backpacker.

Het is alweer 22:30 en tijd om te vertrekken. De tijd is omgevlogen en we hebben nog een lange reis voor de boeg. Een overnachting in een hotel is er niet bij, want Jae moet morgen vroeg op om Russische patiënten van het vliegveld op te halen en Sergey en ik moeten met de Kumsa shoppen.

We jakkeren door de donkere Koreaanse regenachtige nacht en zijn pas om 03:00 thuis.

Welterusten, allemaal! Het was een enerverende dag.

Na het avontuur van vannacht is Jae’s zus vanmorgen bij ons blijven slapen – we lagen er pas om 07:00 in! Om 12:30 worden we wakker – dat is iets later dan gepland. We brengen Jae’s zus naar huis. Onderweg naar Seoul zien we onder andere Lotte Tower, die maar liefst 123 verdiepingen hoog is! Vanuit de auto zie ik prachtige vergezichten, rivieren en heerlijke afdalingen de stadskern in. Ik realiseer me hoe plat Nederland is.

Eenmaal aangekomen maken we de feesttafel klaar voor het eren van de voorouders. Omdat de voorouders (ook de mijne!) het fijn vinden als ook ik meedoe aan de ceremonie, doe ik ook mee aan de buigingen. We buigen op onze knieën voor onze voorouders en de tweelingen buigen voor hun ouders en voor ons. Iedereen buigt voor elkaar.

Daarna gaan we aan tafel. Het eten is heerlijk en, in tegenstelling tot gisternacht, drinken we vandaag Jeong Jong, Koreaanse rijstwijn.

Sergey wordt nog even naar het ziekenhuis geroepen en ondertussen wandelt Jae een rondje met Gonhee. Doctor Kim heeft een prachtig kantoor! Daarna hebben we een afspraak met de Kumwa in haar verblijf in Bundang, om de hoek bij Sergey en Jae. Ze heeft een prachtig appartement in een supersjieke flat! Het is smaakvol ingericht met traditionele en moderne elementen. Ook Jae’s zus en haar man komen langs. Het wordt allemaal wat later dan gepland en tussen 22:00 en 23:00 móet ik echt even een schoonheidsslaapje doen! Daarna vertrekken Jae’s zus en haar man en gaan wij avondeten. De zoon en dochter van de Kumwa zijn inmiddels ook gearriveerd.

Het is wederom een fantastische maaltijd en we zijn pas om 01:30 thuis. Dan smeden we ons plan voor morgen. We proberen morgen bij mijn broer langs te gaan in Yangsan. Vliegen duurt slechts 55 minuten, maar het duurt vanuit Bundang een uur om op Gimpo Airport te komen en daarna duurt het een uur om vanaf het vliegveld in Busan in Yangsan te komen. Er zijn helaas geen beschikbare vluchten meer en al met al kunnen we net zo goed met de auto gaan. Het is ongeveer vier uur rijden. Morgen rond tien uur bellen we naar Yangsan en proberen we onze ontmoeting te bezegelen.

Sergey gaat slapen en Jae en ik stellen nog even de Spotify Gay Top 2015 samen voor in de auto, morgen. Het is een Public Collaborative Playlist, dus als je nog foute muziek hebt, kun je die in onze auto kwijt 🙂 Ondertussen is het alweer bijna 04:00 (iets later dan gepland) en zit mijn verslag erop. Het is tijd om te slapen. Welterusten!