Korea 2015 – Dag 4

Na het avontuur van vannacht is Jae’s zus vanmorgen bij ons blijven slapen – we lagen er pas om 07:00 in! Om 12:30 worden we wakker – dat is iets later dan gepland. We brengen Jae’s zus naar huis. Onderweg naar Seoul zien we onder andere Lotte Tower, die maar liefst 123 verdiepingen hoog is! Vanuit de auto zie ik prachtige vergezichten, rivieren en heerlijke afdalingen de stadskern in. Ik realiseer me hoe plat Nederland is.

Eenmaal aangekomen maken we de feesttafel klaar voor het eren van de voorouders. Omdat de voorouders (ook de mijne!) het fijn vinden als ook ik meedoe aan de ceremonie, doe ik ook mee aan de buigingen. We buigen op onze knieën voor onze voorouders en de tweelingen buigen voor hun ouders en voor ons. Iedereen buigt voor elkaar.

Daarna gaan we aan tafel. Het eten is heerlijk en, in tegenstelling tot gisternacht, drinken we vandaag Jeong Jong, Koreaanse rijstwijn.

Sergey wordt nog even naar het ziekenhuis geroepen en ondertussen wandelt Jae een rondje met Gonhee. Doctor Kim heeft een prachtig kantoor! Daarna hebben we een afspraak met de Kumwa in haar verblijf in Bundang, om de hoek bij Sergey en Jae. Ze heeft een prachtig appartement in een supersjieke flat! Het is smaakvol ingericht met traditionele en moderne elementen. Ook Jae’s zus en haar man komen langs. Het wordt allemaal wat later dan gepland en tussen 22:00 en 23:00 móet ik echt even een schoonheidsslaapje doen! Daarna vertrekken Jae’s zus en haar man en gaan wij avondeten. De zoon en dochter van de Kumwa zijn inmiddels ook gearriveerd.

Het is wederom een fantastische maaltijd en we zijn pas om 01:30 thuis. Dan smeden we ons plan voor morgen. We proberen morgen bij mijn broer langs te gaan in Yangsan. Vliegen duurt slechts 55 minuten, maar het duurt vanuit Bundang een uur om op Gimpo Airport te komen en daarna duurt het een uur om vanaf het vliegveld in Busan in Yangsan te komen. Er zijn helaas geen beschikbare vluchten meer en al met al kunnen we net zo goed met de auto gaan. Het is ongeveer vier uur rijden. Morgen rond tien uur bellen we naar Yangsan en proberen we onze ontmoeting te bezegelen.

Sergey gaat slapen en Jae en ik stellen nog even de Spotify Gay Top 2015 samen voor in de auto, morgen. Het is een Public Collaborative Playlist, dus als je nog foute muziek hebt, kun je die in onze auto kwijt 🙂 Ondertussen is het alweer bijna 04:00 (iets later dan gepland) en zit mijn verslag erop. Het is tijd om te slapen. Welterusten!

Korea 2015 – Dag 3

We zijn op visite bij de zus van Jae. Eerder vanmiddag hebben we boodschappen gedaan en op dit moment wordt de traditionele maaltijd voor onze voorouders bereid. Morgenochtend pas gaan we de tafel klaarmaken. De idee is dat alle (ook de mijne) voorouders aanschuiven, waarna we de maaltijd nuttigen. Koreanen steken geen vuurwerk af tijdens oud/nieuw. Dat lijkt me bijzonder! De maaltijd wordt op een soort gourmetplaat op de grond bereid.

Omdat we deze maaltijd pas morgen gaan nuttigen, hebben we vanavond Chinees besteld. Het eten wordt in plastic kommen gebracht. Na afloop zetten we de lege kommen bij de voordeur. Deze worden weer opgehaald door de bezorgdienst. Het eten is heerlijk, maar de dames (Jae’s moeder en zus) eten niet mee. Ze houden niet van Chinees, hoor ik. Met zes mannen aan tafel is het druk. Ik ben bang dat de afwezigheid van de dames een soort hiërarchisch ding is, maar na verloop van tijd schuift de zus van Jae toch aan. Gelukkig lust ze ook best wat Chinees. Jae’s moeder gaat in haar eentje aan tafel als we allemaal uitgegeten zijn. Ze eet een soort rijstepap met rozijnen, terwijl ze TV kijkt. De Koreanen leven met de TV de hele dag aan – ook tijdens het eten. Als toetje drinken we heerlijke thee en daarna traditionele kaneelthee.

Jae’s zus woont in een flat, samen met haar man, de tweeling en haar moeder. In Korea is het heel normaal dat de oudste van het gezin de ouders in huis neemt als ze zorg nodig hebben. Jae’s vader leeft niet meer.

Het valt me op dat Jae’s moeder heel fit is! Ze is 72 en ze hulpelt door het appartement als een jonge gazelle. Ze maakt met iedereen een praatje, terwijl ze alles goed in de gaten houdt. “Heeft Dae nog wel genoeg thee? Is het niet te koud voor hem?”

De Koreanen zijn dol op apparaten en iedereen, jong en oud, heeft een smartphone. Tijdens deze paar dagen heb ik een massagejas gezien, waarmee je nek, schouders en rug worden gemasseerd, natuurlijk de pratende verwarmde toiletbril/bidet, voetmassage-apparaat en vandaag vond ik, al speurend door de flat, een vaatdroogapparaat en een verscheidenheid aan rijstkokers. De Koreanen hebben geen normale sloten op de deuren met sleutels, maar ze gebruiken allemaal een digitaal cijferslot, dat natuurlijk kan praten! Achter iedere voorruit is een “blackbox” gemonteerd, die permanent camarabeelden (voor- en achterzijde) maakt rondom de auto. “Als je een keer bewijs van een verkeersongeluk nodig hebt”, zegt Sergey.

Overal vragen ze naar mijn stapel telefoons (momenteel vier stuks). Ik voorspel dat ook zij de komende jaren meer apparaten zullen verzamelen, maar ze geloven er niets van.

De hele avond staat in het teken van eten en koken. Ondertussen is het halftien ’s avonds. Ik ben benieuwd of we vanavond nog naar huis gaan. We hebben gisteravond de mogelijkheid van een hotel in de buurt besproken. Gunhee mag eigenlijk niet mee een hotel in, maar Sergey en Jae hebben hem vaker in een een boodschappentas meegesmokkeld. We zullen zien!

De avond is nog jong en we nemen Jae’s zus mee naar de Kumwa, de “sjamaan”, die hier in Korea Mudang heet. Ik weet nog niet dat we hier de hele nacht Lunar New Year zullen vieren en dat we allerlei rituelen beleven. We worden warm ontvangen in een afgelegen oord. De plaats voelt heel prettig en de mensen zijn bijzonder vriendelijk. Overal steken we lichtjes aan. Binnen, buiten, op het dak. Daarna zetten we eten klaar voor de voorouders (ancestors). De Kumwa brengt zichzelf in trance, terwijl de goden ons via haar vertellen waar we het komende jaar rekening mee moeten houden. Na afloop eten we gezamenlijk het eten op. Het was een bijzondere beleving en we komen hier zeker terug. Bedankt!

Korea 2015 – Dag 2

Vandaag lekker uitgeslapen en begonnen met een traditioneel Koreaans ontbijt, klaargemaakt door Sergey. Daarna hebben Gunhee, Sergey en ik een stevige wandeling gemaakt en zijn Sergey en ik met de auto naar Jeongja gereden, de hipste wijk van Bundang, waar we een heerlijke kimbab-lunch hebben gehad! Onderweg zijn we gestopt bij Paris Croissant om brood te kopen. Voor net iets minder dan tien euro heeft Sergey twee broden gekocht, die zowaar naar echt brood smaakten! Een van de twee was door de rozijnen toch nog een beetje zoet, maar het scheelt qua smaak maar heel weinig met Nederland! Het gaat de goede kant op met Korea, qua brood, hoewel ik heel blij was met ons traditionele Koreaanse ontbijt.

Vervolgens zijn we met Jae naar de markt in Dongdaemun gereden en werden we uitgenodigd bij een vriend, waar we heerlijk hebben gegeten. Laat terug naar huis en de planning voor de komende dagen doorgenomen.

Morgenochtend gaan we terug naar de markt in Dongdaemun en daarna boodschappen doen voor de viering van Koreaans oud/nieuw. We gaan koken bij Jae’s zus (die leerling-sjamaan is), waar we in een soort van tempel (?) ook de traditionele maaltijd ter ere van de voorouders zullen nuttigen. In Korea vieren ze nieuwjaar pas de volgende ochtend, tijdens de traditionele maaltijd met de familie. We zijn bij Jae’s zus, man en tweeling uitgenodigd voor nieuwjaar. Het zal mij benieuwen!

Korea 2015 – Dag 1

Welkom aan boord van vlucht KL201, onderweg naar Incheon, Zuid-Korea. We vertrekken om 20:15 (Amsterdam) en komen om 14:55 (Seoul) aan. Het is ongeveer elf uur vliegen met acht uur tijdsverschil). Naast het beeldscherm van het entertainmentsysteem zit een USB-poort. Gewoon, omdat het kan. Wat fijn, zeg! De beschrijving zegt dat je er geen iPad mee kunt opladen, maar een telefoon gaat prima. Op zoveel gastvrijheid had ik niet gerekend, dus ik heb geen USB-laadkabels in mijn handbagage. Even onthouden voor de terugreis. Ik zie overigens heel wat witte Apple-snoertjes in de laders zitten bij mijn reisgenoten. Blijkbaar zijn niet alle Koreanen zo trouw aan de Koreaanse merken. Sergey heeft in al die jaren dat ik hem ken nog nooit een Amerikaanse iPhone gehad!

Kort nadat we opstijgen vanaf Schiphol krijgen we diner aangeboden.
We mogen kiezen uit bibimbap, rundvlees of pasta. Daar hoef ik niet lang over na te denken. Ik krijg er zelfs een blaadje “Directions on How to Make Bibimbap” bij. Die neem ik mee voor in mijn plakboek.

Alle stewardessen aan boord zijn prachtig! De afgelopen weken heb ik heel wat stewardessen gezien, maar niet zo mooi als deze. Ik herinner mij nog van mijn vorige bezoek aan Korea, dat ik nietsvermoedend een foto maakte in de metro van een groep schoolmeisjes in uniform. Daarvoor had ik makkelijk de gevangenis in kunnen gaan, want een foto maken van iemand in Korea is praktisch verkrachting! Dat ik er Koreaans uitzie, maakt het er niet eenvoudiger op. Geen foto’s van de stewardessen, dus. Je moet me maar op mijn woord geloven. Er zijn overigens geen stewards.
De stewardessen zijn rolmodellen. Ze hebben allemaal keurig opgestoken haar met een prachtige lintkrul en een rok die net de knie bedekt. Ze zien er keurig en smaakvol opgemaakt uit, met ingetogen parfum dat je net kunt ruiken. Hun kleding past perfect.

Het duurt aan boord enige tijd voordat ze snappen dat ik geen Koreaans spreek. Als ik voor mij uit kijk, zie ik alleen zwarte kruintjes. Nauwelijks kale hoofden, overigens. In mijn hart voelt het alsof ik naar huis ga, terwijl ik met mijn verstand weet dat ik op visite ga. 99% van de passagiers is Koreaan. Ik denk dat er in het hele vliegtuig maar een handjevol toeristen is. Het valt me op dat de Koreanen aan boord allemaal min of meer hetzelfde gekleed zijn. Alle passagiers dragen donkere kleding, nette spijkerbroeken en allemaal een donker truitje. Ik realiseer me dat ik er qua kleding wel uit spring. Ik heb geen enkel overhemd gezien!

De vlucht is verschikkelijk. We zijn ’s avonds om 19:00 vertrokken en om de overgang naar de aankomst in Korea ’s middags zo natuurlijk mogelijk te laten voelen, gaat alle verlichting uit en wordt de verwarming lekker hoog opgestookt. Ik gok dat het wel 30 graden was! Verschrikkelijk. Ik deed dit weleens in de auto toen Jae nog klein was en als hij een slaapje nodig had. Ik krijg in gelijke munt terugbetaald. Bij de nooduitgang is het de hele reis comfortabel koel. Daar zit ik op de terugreis!

Dankzij mijn nieuwe Parrot Zik 2.0 bluetooth koptelefoon met noise canceling overleef ik de reis. Er is weinig mis met deze prachtige koptelefoon, die is ontworpen door Philippe Starck. Hooguit dat je hem te makkelijk uitschakelt als je hem van je hoofd afzet. Noise canceling is geweldig als je vliegt! Als ik het bijbehorende minijackkabeltje ook had meegenomen, had ik de films aan boord kunnen beluisteren met mijn superkoptelefoon. Even kabeltje scoren in Korea voor de terugreis. Mijn batterij van mijn koptelefoon is net leeg voordat we gaan landen. Spotify op mijn iPhone 6 (nog 42% batterij over!) heeft het de hele reis volgehouden. Gek trouwens dat de koptelefoons verstrekt door Korean Air zo verschikkelijk slecht zijn. Misschien vinden de Koreanen dat niet zo belangrijk. Nou, deze Koreaan vindt het heel belangrijk! De koptelefoons van British Air naar de Caribbean een week geleden waren in ieder geval een stuk beter. Mijn iPhone 6 Plus heeft nog 85% batterij over na de heenreis, maar hij heeft ook nog weinig hoeven doen tot zover. Ik hoop dat Sergey een datasimkaart voor me heeft kunnen scoren.

De stoelen zitten/liggen verschrikkelijk en achter mij zit een lange Koreaan, die zich heeft voorgenomen om mij gedurende de hele heenreis een rugmassage te geven. We kunnen er geen van beiden iets aan doen.

Na een heel korte nacht (mijn horloge staat inmiddels op 14:00 Koreaanse tijd – ongeveer een uur voordat we landen) worden we gewekt voor het ontbijt. We mogen kiezen uit rijstepap, omelet of continentaal ontbijt. Ik check even of het omelet met rijst is. Neen. Continentaal ontbijt is met brood. Bah! Ik kies voor de rijstepap. Heerlijk!

Bij het invullen van de landingskaart realiseer ik mij dat ik Sergey’s adres niet heb. Bij Address In Korea vul ik maar gewoon HOTEL in. Da’s niet helemaal gelogen, want we belanden deze reis vast wel ergens in een hotel. Ik vraag me af of Park nog bij de Koreaanse immigratiedienst werkt. Misschien checkt hij mijn papieren straks wel!

Checklist voor de volgende Koreareis:

  • USB-oplaadkabels in handbagage meenemen
  • Stoel boeken naast nooduitgang
  • Als ik bij het boeken van mijn stoel weer een lege plaats naast mij kan krijgen, heb ik twee USB-laders!
  • Minijackkabeltje meenemen voor inflight entertainmentsysteem

Na mijn ontvangst door Sergey en Jae eten we wat.
Daarna halen we op het vliegveld een datasimkaart met onbeperkt dataverkeer (4G) voor mijn mobiele WiFi-router. Voor 30 dagen betaal ik 44.000 won. 1000 Koreaanse won is ongeveer EUR 0,80.
Daarna rijden we naar huis. Gunhee heeft keurig op ons gewacht in de auto. Het valt met op dat Sergey in zijn auto een Android tablet gebruikt voor zijn navigatie en dat hij ook een mobiele WiFi-router heeft voor in de auto – net als ik in Nederland!

Eenmaal thuisgekomen praten we tot diep in de nacht over het verleden, heden en toekomst. Slaap lekker en tot morgen, waar je ook bent!