Vandaag gaan we naar dé gletsjer van het zuidereiland van Nieuw-Zeeland; Franz Josef!
John brengt ons strakjes naar het vliegveld, waar we een auto huren en dan gaan Natalia en ik er twee daagjes tussenuit.
Geen flesjes meer, maar bergen!
Geen poepjes, maar gletsjers!
Ik ben heel benieuwd!
Klik hier voor informatie over Franz Josef

Dag lieve mensen,

Onze reis naar Nieuw-Zeeland begon met een dagje rondneuzen in Singapore.
We kwamen hier om 06:35 (lokale tijd) aan en we vertrokken pas om 21:00.
Een bezoekje aan de plaatselijke VVV leerde ons dat we een gratis rondleiding door de stad konden krijgen (tour duurt circa 1 uur, maar al met al ben je zo’n drie uur kwijt), maar omdat we zo verschrikkelijk veel tijd hadden en de bus alleen maar rondrijdt en nergens stopt, adviseerden de dames van de VVV ons om de gratis shuttle te nemen, die ons middenin Little India kon droppen; dan konden we lekker een beetje de benen strekken en zelf de boel verkennen.
Zo gezegd, zo gedaan.
We kregen er nog een douche-voucher bij, waarmee we in Terminal 1 gratis konden douchen en een kaartje voor het Openbaar Vervoer, zodat we vrij konden rondreizen met o.a. de metro.

Klasse, mensen! Singapore was supergoed georganiseerd! We hebben de hele dag rondgehangen, h e e r l i j k gegeten (hoewel het eten aan boord van Singapore Air ook niet slecht was) en we hebben nadien lekker gedoucht.

Wie ooit naar Nieuw-Zeeland gaat: Vlieg lekker Singapore Air en informeer goed naar de gratis toeristische voorzieningen op het vliegveld. De mensen in Singapore spreken prima Engels, dus de communicatie is geen enkel probleem. Ook met Natalia’s transitvisum hadden we geen enkele moeite. Super!
FOTO’S – FOTO’S – FOTO’S

Het is gelukt! Gaan we tóch nog met z’n tweetjes naar Christchurch, i.p.v. Dae alleen.
Ik vermoed dat het een foutje De Stewardess Van De Gouden Eikel was.
Ondertussen had ik namelijk al naar Den Haag gebeld en daar zei een heel vriendelijke dame mij dat het correct per fax aan Nieuw-Zeeland was doorgegeven (in september al), maar dat ze voor de zekerheid een brand-email (bestaat dat woord eigenlijk al? brandfax bestaat wel) naar NZ zou sturen.

Het kan natuurlijk zijn dat na de brand-email de grondcrew op Schiphol gebeld heeft met Nieuw-Zeeland, zoals De Stewardess Van De Gouden Eikel voorspelde, maar het maakt nu niets meer uit. Natalia heeft haar instapkaart voor Singapore-Christchurch en we zitten op een bankje te wachten totdat we aan boord mogen.

Pffff! Leve de koude oorlog…
Oja: Had ik al verteld van de vele babies die met ons meereizen? Natalia grapte al dat, tegen de tijd dat we in Christchurch zijn, we a l l e s over babies weten! 😉
Ik zal kijken of ik aan boord een MP3 kan bakken van de babies…

Zo! Vanmorgen hebben we netjes twee koffers met elk 15 KG baggage afgewogen.
We mogen elk 20 KG meenenemen, dus dat mag geen probleem worden.

Wat denk je? Staan we netjes om 07:00 (bedankt, Siti!) aan de business class balie van Singapore Airlines, vertelt de stewardess (die worden daar speciaal voor opgeleid) dat ik teveel baggage heb.
“Dat klopt, want we reizen ook met z’n tweetjes”. Ken je dat?
“O, is dat tweede paspoort dat u op mijn balie heeft gelegd van iemand die ook met u meereist?”.
Natalia stond dus gewoon naast mij, he… Grappend zei ik tegen Natalia: “Nou, voor twee personen hebben we zelfs minder baggage dan we mogen hebben; dan kan ik jóu er ook wel bij inchecken! Slaap je vannacht gezellig in het vrachtruim!”.

Niemand lachte.

Sterker nog: De stewardess, die ik inmiddels al zou nomineren voor een Gouden Eikel, zei dat ze Natalia’s visum niet in de computer kon vinden.
We hebben dus voor Dae twee instapkaarten (Amsterdam-Singapore en Singapore-Christchurch) gekregen, maar voor Natalia maar eentje (Amsterdam-Singapore)!

Of we even bij de gate (G6) willen informeren of ze inmiddels al contact hebben gehad met de New-Zealand Immigration Service, zodat Natalia misschien ook mee mag naar Christchurch.

Christ!…

Het consulaat in Den Haag is pas vanaf 10:00 bereikbaar voor telefonisch contact.
Bij de gate is (09:24) ook nog niemand aanwezig, dus in het ergste geval moeten we het zelf regelen en daar hebben we dan een uur en een kwartier voor, voordat ons vliegtuig vertrekt *met of zonder Natalia*.

Jammer dat we haar visum al drie maanden geleden geregeld hebben, we zélf ontdekt hebben dat NZIS een fout had gemaakt (ze hadden Natalia’s visum in eerste instantie voor een maand afgegeven, terwijl ze vijf weken in Nieuw-Zeeland blijft) en we er dan nu achter komen dat er evengoed nog iets niet goed is.

NZIS had overigens wel supersnel een vervangend visum geregeld, zodat Natalia’s paspoort een nieuw visum heeft voor twee maanden. Binnen twee dagen geregeld. Dat was wel netjes! Achteraf gezien misschien iets té snel…

Hmmm. We wachten af. Eens kijken wie er eerder aanspreekbaar is. De grondstewardessen of het consulaat van Nieuw-Zeeland… U hoort nog van mij.